۩ منظره اطلاعات ۩

در پی كسب نتایج ضعیف كاروان ورزشی ایران در المپیك 2008 پكن، كمیته محرمانه ای، طی نشستی با حضور مسوولان ارشد ورزش كشور، به بررسی علل این مساله پرداخته و گزارش نهایی خود را تنظیم كرده است.

این گزارش، هنوز منتشر نشده ولی خبرنگار عصرایران، نسخه ای از آن را به دست آورده است كه حاوی واقعیت های شگفت انگیزی است.
متن كامل این گزارش به شرح زیر است:

البته واضح و مبرهن است كه در المپیك چین، همان طور كه ریاست محترم سازمان تربیت بدنی هم گفته اند، شاهد ناكامی نبوده ایم و اتفاقا اعضای كمیته ملی المپیك كه در هفته های اخیر در پكن بوده اند، به صراحت گفته اند كه آنجا خیلی بهشان خوش گذشته است. با این حال از آنجا كه پاسخگویی بخشی جدایی ناپذیر از مدیریت ماست، علل مدال نیاوری فقط 53 نفر از اعضای كاروان المپیك ایران به شرح زیر اعلام می شود، جهت ثبت در تاریخ:

1- بررسی های ما یك واقعیت تكان دهنده را نشان داد و آن هم جابجایی المپیك 2004 و 2008 با یكدیگر بوده است. انصافا اگر المپیك 2004 امسال برگزار می شد، ما هم می توانستیم همان 6 مدالی كه بچه ها در آتن 2004 گرفتند را بگیریم ولی دست هایی در كار بود كه این دو با یكدیگر جابجا شوند تا فقط یك سوم مدال های قبلی را بگیریم.

نكته امنیتی: روابط مشكوك اصلاح طلب نماهای معلوم الحال با كمیته بین المللی المپیك به طور جدی بررسی شود.

2- طرف های مقابل ما، با آدم های قوی تری آمده بودند و این اصلا جوانمردانه نبود، آن هم در المپیكی كه باید مظهر برابری و دوستی و صلح باشد.

3- آرم المپیك خیلی پیچ در پیچ است و حواس بچه ها را بدجوری پرت می كرده. اگر به جای آن پنج حلقه مزخرف، چهار تا خط صاف می كشیدند، آن وقت می دیدید بچه های ما چه غوغایی به راه می انداختند.

4- همه كسانی كه ما را بردند، از دم دوپینگ كرده بودند نامردا! فقط حریفان مراد محمدی و هادی ساعی دوپینگ نكرده بودند كه دیدید چه به روزشان آوردیم.

5- راستش را بخواهید در خیلی رشته ها می توانستیم برنده شویم و مدال بگیریم اما عمداً دستمان را رو نكردیم تا در المپیك 2012 لندن همه را غافلگیر كنیم و الا اگر می خواستیم می توانستیم همه مدال ها را درو كنیم. این یك تاكتیك بود!

6- استكبار جهانی همچنان مانع از برگزاری مسابقات برخی رشته های مهم در المپیك است زیرا می داند كه اگر این رشته ها راه بیفتد باید خودش برود بوق بزند. اگر رشته های زوو، یه قل دوقل، قایم باشك، عمو زنجیرباف! بله؟، گل كوچیك توی كوچه بن بست و ... المپیكی شوند، مقام اول المپیك روی شاخمان است.

7- دست برخی جریانات سیاسی در كار بود كه نگذارند ما آنطور كه باید و شاید مدال بیاوریم. از جمله همانهایی كه پارسال زمستان به تركمنستان گفتند گاز رو قطع كنید، این بار هم به چینی ها گفتند مدال ندهید. واقعا نمی دانیم این هاشمی رفسنجانی از جان ما چه می خواهد؟ خاتمی هم با آن بنیاد بارانش خیلی مقصر است كه ما نمی خواهیم زیاد وارد جزییات شویم. قالیباف هم كه دیگر شورش را درآورده و اصلا یكی از عوامل اصلی شكست های ما در پكن همین آدم است. علی لاریجانی هم كه فقط بگذارید حرف های قلنبه سلنبه بزند. این محمد البرادعی هم كه با آن گزارش های دوپهلویش اعصاب همه را خرد كرده است. خاویر سولانا هم كه معلوم نیست كدوم وریه؟ آخه برادر من اگر آدم بدی هستی چرا ریش می گذاری، اگر هم آدم خوبی هستی چرا این همه علیه ما پرت و پلا می گی؟ راستی داشت رحیم مشایی از قلم می افتاد كه با حرف های جنجالی اش، درست در زمانی كه بچه ها داشتند به میدان می رفتند، روحیه شان را تضعیف كرد والا ما كه 20-10 تا مدال رو همان روز اولی می توانستیم بگیریم.

8- علل دیگری هم وجود دارد كه آنقدر روشن است كه دیگر نیازی به ذكرشان نیست مثل ضعف داوری كه معلوم بود عرب ها داورها را خریده اند، كج بودن زمین و بدی آب و هوا و ...

در پایان پیشنهاد می شود ضمن مجازات همه عوامل شكست كه در بند 7 به آنها اشاره شد، طی مراسم ویژه ای از علی آبادی، قراخانلو، كفاشیان و سایر عواملی كه ما را در تهیه و تنظیم این گزارش و كسب دو مدال المپیك یاری كردند، تقدیر و تشكر به عمل آید به ویژه اینكه طبق نظر كارشناسان، مدال برنز كشتی و مدال طلای تكواندو، مهم ترین مدال های المپیك هستند و بقیه مدال ها ارزش چندانی ندارند و آدم باید دلش پاك باشد.
در ضمن در این چند روز گذشته، به عزیزان مسوول ورزش مملكت خیلی بدو بیراه گفته اند كه جا دارد نمایندگان مجلس شورای اسلامی به نمایندگی از ملت بزرگ ایران از همه این عزیزان به ویژه از آقای علی آبادی عذرخواهی نمایند.