اینترنت ایرانی- حمید ضیاییپرور:
میگویند
مردی ساندویچی در دست داشت و دید پسر بچهای كنار خیابان گریه میكند. از
او پرسید چرا گریه میكنی؟ پسربچه گفت، گرسنهام، پول ندارم، 2روز است غذا
نخوردهام. مرد نیز كنار پسر بچه نشست و شروع به گریه كردن كرده و با او
همدردی نمود.
پسر بچه گفت اگر از آن ساندویچی كه در دست داری مقداری به من بدهی دیگر گرسنه نخواهم ماند و تو نیز مجبور به گریه كردن نخواهی بود.
مرد گفت كه ساندویچ از من نخواه! اما در عوض هر چه قدر بخواهی حاضرم اینجا بنشینم و برایت گریه كنم.
دانشگاههای ایران سالانه میلیاردها تومان صرف اینترنت میكنند. وزارت
ارتباطات تنها مرجع صلاحیتدار تامین پهنای باند كشور است. رئیسجمهوری هم
دستور داده به دانشگاهها اینترنت رایگان بدهید. اما وزارت ارتباطات تنها حاضر است با دانشگاهها اظهار همدردی نماید.
مدیرعامل شركت ارتباطات زیرساخت گفته «این شركت به مراكز علمی و
دانشگاهی كه ظرفیت پهنای باند اینترنت خود را مستقیما از این شركت دریافت
كنند 20 درصد تخفیف میدهد.»
به گفته وی «شركت ارتباطات زیرساخت در سال گذشته نیز به تمامی مشتریان
خود در زمینه فروش پهنای باند اینترنت پرسرعت 20درصد تخفیف داد و تمامی
مراكز علمی و دانشگاهی كه در خواست ظرفیت یك STM1 و یا بیشتر دارند
میتوانند پهنای باند خود را مستقیماً از شركت ارتباطات زیرساخت تأمین
كنند و از این تخفیف بهرهمند شوند.» این تصمیم مخالف نص صریح دستور
احمدینژاد به وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات است و بهنظر میرسد
بهرغم گذشت نزدیك به 2 سال از دستور رئیسجمهوری، این وزارتخانه قصد
اجرای دستور مذكور را ندارد.
رئیسجمهوری، در تاریخ ١٥مهر ماه ١٣٨٦، در دیدار با رؤسا و اعضای هیأت
علمی دانشگاهها و مراكز آموزش عالی سراسر كشور گفت كه در آیند،
دانشگاهها از خطوط اینترنت بهصورت رایگان برخوردار میشوند.
در آن دیدار نادرمنش، معاون آموزشی دانشگاه تربیت مدرس، در سخنانی گفت:
دانشگاههای كشور هر سال برای بهرهمندی از خطوط اینترنت سالانه ٤٠٠ تا
٥٠٠ میلیون تومان هزینه به وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات پرداخت
میكنند كه این امر موجب فشار مالی به دانشگاهها میشود.
بهدنبال سخنان نادرمنش، رئیسجمهوری گفت كه بهمنظور حمایت بیشتر از
مراكز علمی، خطوط اینترنت بهصورت رایگان در آینده در اختیار دانشگاهها
قرار میگیرد.
ظاهرا این دستور بسیار چالش بر انگیز بود. چرا كه وزارت ارتباطات هنوز
زیر بار آن نرفته است. دكتر كبكانیان معاون پژوهشی وزارت علوم، تحقیقات و
فناوری، مدتی پیش در پاسخ به این سؤال بنده كه سرنوشت اینترنت رایگان
دانشگاهها كه قرار بود طبق دستور صریح رئیسجمهوری ارائه شود، به كجا
رسید، گفت: در جلسه مشترك وزرای علوم و ارتباطات این موضوع بررسی شد و
وزیر ارتباطات گفته است مسئله ارائه اینترنت رایگان عملی نیست ولی قولهای
مساعدی دادهاند.
مشاور IT من در حال بررسی موضوع است و در تلاشهستیم كاری كنیم كه
كمترین فشار به دانشگاهها بیاید. چون بیشترین جاهایی كه استفاده مثبت از اینترنت میكنند، دانشگاههاست.
اما در زمینه كشیدن فیبر نوری كار خوبی انجام شده است، البته عزیزان ما
در وزارت ICT دوست دارند آمار خوبی در این بخش ارائه بدهند، ولی ما
میخواهیم در عمل به دانشگاهها كمك شود، ما از دوستانمان خواستهایم
كیفیت اینترنت در دانشگاهها را بالا ببرندزیرا دانشگاهها در این زمینه
گلهمندند.
بارها اعلام شده كه از سال ٨٥تاكنون حدود ٣٢٠دانشگاه به شبكه اینترنت
متصل شدهاند، این در حالی است كه براساس اعلام رسمی شبكه علمی كشور در
حال حاضر با استفاده از بستر مخابراتی تنها در بیش از ٤٠شهر كشور حدود
٢٧٠مركز دانشگاهی و تحقیقاتی با پهنای باند حداقل ٦٤كیلو و حداكثر ٢مگابیت
بر ثانیه به هم متصل شدهاند.
طبق گفته مهندس عبدالمجید ریاضی، دبیر شورایعالی فناوری اطلاعات و
معاون وزیر ارتباطات، دانشگاههای مستقر در تهران به شبكه علمی كشور كه
پهنای باندی حدود ١٠گیگابایت دارد، متصل شوند تا كارهای علمی و پژوهشی خود
را بهصورت مشترك و با سرعت بیشتری انجام دهند.
اما حالا صحبت از این است كه برخی دانشگاهها با سرعت ٦٤كیلو بیت در
ثانیه به این شبكه متصل شدهاند كه این سرعت دایالآپ محسوب میشود.
نكته قابل ذكر دیگر این است كه وزارت ارتباطات تنها تا دم در
دانشگاهها كابل كشی كرده و بقیه آن را برعهده خود دانشگاهها گذاشته است.
بهعنوان مثال یكی از رؤسای وقت یك دانشكده دانشگاه علامه طباطبایی
گفته بود: یك كابلی را تا داخل دانشگاه كشیدهاند كه میگویند فیبر نوری
است ولی ما نمیدانیم چه استفادهای از آن باید بكنیم ! به گفته علیرضا
جهانگیریان معاون فناوری وزیر علوم، دانشگاههای كشور مجموعههای بزرگی
هستند كه هر كدام مساحت چند هكتاری با دانشكدههای پراكنده دارند.
بنابراین چنانچه بخواهند به تمام سایت دانشگاه فیبرنوری بكشند، هزینه
زیادی در بر خواهد داشت. برخی دانشگاههای كشور بهخصوص دانشگاههای تهران
كه سایت محدودتری دارند، مشكلی برای اتصال به فیبرنوری ندارند و میتوانند
سریع به فیبرنوری متصل شوند اما دانشگاههای شهرستانهای كشور كه پراكندگی
بالاتر و بودجه كمتری دارند، در زمینه اتصال سایتها به فیبرنوری دچار
مشكل هستند.
نتیجه اینكه همه دانشگاهها بهطور كامل از فیبرنوری استفاده نمیكنند
چون فراهم كردن تجهیزات لازم برای استفاده از ظرفیت فیبرنوری و خرید پهنای
باند كافی، به اعتبار نیاز دارد.
البته ٢وزارتخانه علوم و ارتباطات و فناوری اطلاعات، متعهد شدهاند
نیازهای دانشگاههایی را كه تجهیزات ندارند، تامین كنند. اما برنامه زمان
بندی این طرح مشخص نیست.
محمد مهدی زاهدی وزیر علوم، تحقیقات و فناوری در تاریخ ٨آذر ١٣٨٦ گفته
بود كه نرخ تعیین شده برای اینترنت پرسرعت دانشگاهها به قدری زیاد است كه
این مراكز علمی قدرت استفاده از آنها را ندارند.
به گفته وزیر علوم، وزارت ارتباطات زحمت كشیده و كابلها را تا در
دانشگاهها و مراكز آموزش عالی برده است، اما مخابرات چنان نرخ سنگینی
برای استفاده از این خطوط وضع كرده است كه این مراكز قدرت استفاده از آنها
را ندارند؛ ظاهرا مخابرات میخواهد هزینه تمام شده برای احداث خطوط را نیز
از دانشگاهها بگیرد.
اكنون بعد از گذشت حدود 2 سال از دستور صریح رئیسجمهوری برای واگذاری اینترنت رایگان به دانشگاهها و بهرغم نیاز شدید دانشگاهیان به اینترنت،
نه تنها از اینترنت رایگان خبری نیست بلكه گزارشهای رسیده به خبرنگار
همشهری حاكی از آن است كه برخی دانشگاهها در تهران حتی برای استفاده
دانشجویان از سایتهای اینترنت، از آنها پول میگیرند! بدین ترتیب وزارت
ارتباطات عملا ضمن اظهار همدردی با دانشگاهها در مورد اینترنت رایگان
تنها حاضر شده برای آنها گریه كند و تنها 20درصد تخفیف در این مورد برای
ایشان قائل شود. بنابراین تا اطلاع ثانوی ساندویچی در كار نیست!