لكه‌ها از هنگامی كه در سال 1610 میلادی به وسیله گالیله كشف شدند پیوسته مورد مطالعه بوده‌اند.

اندازه این لكه‌ها متفاوت است و از 3000 كیلومتر تا ده برابر این رقم تغییر می كند.

بزرگ‌ترین لكه شناخته شده در فروردین ماه 1326 دیده شد و مساحتی بیش از سی برابر زمین داشت.

عمر بیش از 50 درصد لكه‌های خورشیدی كمتر از چهار روز است، اما گهگاه لكه‌هایی دیده می‌شوند كه 100 روز دوام دارند.

هر لكه مركز یك میدان مغناطیسی است و شدت این میدان با اندازه لكه تغییر می‌كند.
حركت لكه‌های خورشیدی به گردابی می‌ماند كه حركت آن در نیمكره شمالی خورشید در خلاف جهت عقربه‌های ساعت و در نیمكره جنوبی در جهت عقربه‌های ساعت است.

آیا هم اكنون می‌توانیم بر روی سطح خورشید لكه‌ای را مشاهده كنیم؟

پاسخ مثبت است!

به گزارش آسمان پارس، در چند روز گذشته خورشید میزبان دو لكه خورشیدی یكی در نیمكره شمالی به نام 1041 و دیگری در نیمكره جنوبی به نام 1042 بوده است، اما هم اكنون با استفاده از ابزار اپتیكی و فیلتر مناسب رصد خورشید می‌توانید لكه‌ای خورشیدی را برروی سطح خورشید مشاهده كنید كه موسوم به لكه 1043 می‌باشد.


برچسب ها: جدیدترین لكه خورشیدی, لكه خورشیدی, دانش و تکنولوژی, فضا, گالیله, نجوم, فیزیك, خورشید, علمی,

DataVista

آخرین دست نوشته ها