۩ منظره اطلاعات ۩

حیوانات - دكتر داوود امان‌اللهی:

نام علمی ماهی قرمز؛ كاراسیوس اوراتوس و از خانواده كپور ماهیان است

نكاتی جهت آشنایی با این ماهی و موارد بهداشت فردی و نگهداری مناسب ماهی قرمز در پی می‌آید.

ماهی قرمز كه نام علمی آن كاراسیوس اوراتوس است و از خانواده كپور ماهیان بوده، خاستگاه اولیه آن كشور چین است كه با گذشت زمان به نقاط دیگر جهان بالاخص ایران معرفی شده است تا آنجایی كه هر‌ساله میلیون‌ها قطعه ماهی قرمز بر سر سفره‌های هفت‌‌سین می‌آیند.

شرایط نگهداری ماهی قرمز:

ماهی قرمز به عواملی نظیر هوا، دما، آب و غذا به مقدار مناسب نیاز دارد تا هم خود سالم بماند و هم احتمالا سلامتی ما را به مخاطره نیندازد.

دما: ماهی قرمز در دمای بالای 25 درجه سانتیگراد آسیب‌پذیر بوده و تغییرات ناگهانی دما باعث مرگ آنها می‌شود مناسب‌ترین دما برای این ماهی بین 10 تا 25 درجه سانتیگراد است.

هوا: ماهی‌ها به اكسیژن موجود در هوا احتیاج مبرم دارند و این اكسیژن از طریق سطح هوایی كه با آب در تماس است وارد ظرف نگهداری ماهی می‌شود. بنابراین هر چه سطح مقطع بالای تنگ بزرگ‌تر باشد، اكسیژن بیشتری به ماهی می‌رسد.

آب: استفاده از آب شهری برای ماهی قرمز مشكل خاصی ایجاد نمی‌كند فقط جهت خارج شدن كلر، قبل از عوض كردن آب ظرف حاوی ماهی، بگذارید كه آب به‌مدت حداقل 24 ساعت در ظرف مجزا بماند كه با این عمل هم كلر موجود در آب از بین رفته و هم آب دمای محیط را پیدا می‌كند. بهتر است هر هفته یك یا دو نوبت و فقط نیمی از آب ظرف ماهی تعویض شود.

غذا: اگر در شبانه روز یك یا دو نوبت غذا به ماهی بدهیم، نیاز آن بر طرف می‌شود. غذاهای كم پروتئین و سرشار از كربوهیدرات در این میان مناسب هستند و حدالامكان از غذاهای آماده آن‌هم به اندازه‌ای كه در آب باقی نماند بهتر است استفاده شود.

مراحل نظارت‌های دامپزشكی:

كارشناسان دامپزشكی طی نظارت‌های ادواری كه از مراكز تهیه، تكثیر و پرورش ماهیان به‌عمل می‌‌آورند ضمن نمونه‌برداری از آب ‌و ماهی موارد بیماری‌های ویروسی، باكتریایی، انگلی و قارچی را كه از سوی سازمان بهداشت جهانی (OIE) به‌عنوان بیماری‌های اولویت‌دار اعلام شده است را در آزمایشگاه مورد بررسی قرار داده و با موارد غیربهداشتی برخورد می‌كنند.

همچنین شرایط اختصاصی حمل‌ونقل جهت این مراكز در نظر گرفته شده است كه ماهی‌ها با خودروهای مناسب و بهداشتی به مراكز عرضه انتقال داده شوند.

درصورت عدم‌رعایت بهداشت، این موجود زنده نیز می‌تواند همانند سایر موجودات، بیماری‌زا شود كه مهم‌ترین آنها بیماری‌های گوارشی و زخم‌های پوستی هستند. در همین ارتباط كودكان، افراد مسن و كسانی كه دچار نقص سیستم ایمنی هستند، از سایرین حساس‌ترند.

همچنین از میان بیماری‌های مشترك بین آبزیان و انسان كه ممكن است مخاطرات بهداشتی به همراه داشته باشد می‌توان به اریزپیلوئید، ویبریوز، سالمونلوز، میكوباكتریوم ماریوم، كلوستریدیوم بوتولینوم، یرسینیوز و... اشاره كرد.